آرماتوربندی فونداسیون

آرماتوربندی فونداسیون
میلگرد ها به دو صورت شبکه ای در کف فونداسیون قرار داده می شوند.
برای ایجاد چسبندگی بیشتر و انتقال مناسبتر نیرو بین بتن و میلگرد در کناره فونداسیون میلگرد های شبکه با خم ۹۰ درجه به طول معین شکل داده می شوند. با توجه به میزان بار و عمق فونداسیون سیستم آرماتوربندی در آنها می تواند به صورت شبکه های تحتانی و یا ترکیبی از شبکه های تحتانی و فوقانی باشد.
برای حفظ فاصله مناسب بین دو شبکه از خرک(میلگرد خم شده به صورت تکیه گاه ) استفاده می شود.
فونداسیون گسترده به طور معمول از دو لایه میلگرد تشکیل می شود.
یک لایه نزدیک کف پایین و یک لایه نزدیک سطح بالایی قرار می گیرد.
مش پایینی معمولا بر روی بلوک های بتنی نگهداشته می شود.
برای نگه داشتن مش بالایی تکیه گاه های مخصوصی طراحی می شود که بر روی لایه پایینی قرار داده شده و یا از خرک استفاده می کنند.
آرماتوربندی فونداسیون

شناژ رابط بین فونداسیون ها

پی های منفرد و نواری که در زیر سازه قرار دارند لازم است در دو امتداد متعامد به وسیله ی کلاف های رابط یا شناژ به یکدیگر متصل شوند. کلاف های رابط به یکپارچگی عملکرد پی در کل سازه کمک کرده و نشست های شالوده را تا حد زیادی همساز می کند. به علاوه کلاف های رابط مانع حرکت دو شالوده نسبت به هم شده و از چرخش پی های منفرد بر بستر خاکی تا حدی جلوگیری می کند.
ابعاد کلاف رابط باید متناسب با ابعاد شالوده و حداقل ۳۰۰ میلیمتر اختیار شود.
به طوری که سطح فوقانی آن با پی یکسان باشد.
تعداد میلگرد های طولی کلاف ها باید حداقل ۴ عدد و قطر آنها حداقل ۱۴ میلیمتر باشد.
این میلگرد ها باید توسط میلگرد های عرضی به قطر حداقل ۸ میلیمتر و با فواصل حداکثر ۲۵۰ میلیمتر مهار شوند.
میلگرد های طولی کلاف ها باید در شالوده های میانی ممتد باشند و در شالوده های کناری در بر ستون مهار شوند.

آرماتوربندی فونداسیون
آرماتوربندی فونداسیون